Bielsk Podlaski położony jest nad rzeką Białą, około 50 km na południe od Białegostoku. Przez długie wieki był największym miastem Podlasia. Prawa miejskie uzyskał już w 1495 roku, a w XVI wieku był nawet stolicą ówczesnego województwa podlaskiego.

Miasto posiadało herb nadany na przełomie XV i XVI w. przez Aleksandra Jagiellończyka. Wedle średniowiecznego opisu herb przedstawiał zwierzę przypominające tura. Herb w obecnym kształcie został zatwierdzony przez Radę Miasta w 2003 roku i przedstawia czerwonego tura na białym tle.

Przez kilkaset lat Bielsk doskonale się rozwijał. Przybywało mieszkańców, kwitło rzemiosło i handel, a gród odwiedzali polscy królowie. Jednak podczas "potopu szwedzkiego" miasto poniosło dotkliwe straty demograficzne i gospodarcze. W późniejszych latach Bielsk się odrodził, lecz dawnego znaczenia już nie odzyskał.

W Bielsku Podlaskim gościli między innymi: król Władysław Jagiełło, król Kazimierz Jagiellończyk, król Aleksander Jagiellończyk, Wielki Książę Witold, królowa Bona, król Zygmunt I Stary, król Zygmunt August, król Stefan Batory, Tadeusz Kościuszko, król Rumunii Karol, regent Węgier admirał Miklós Horthy, król Albanii Zogu, generał Franciszek Kleeberg, a nawet marszałek Trzeciej Rzeszy Herman Göring, który jeździł z Ignacym Mościckim na polowania do Białowieży.

Ratusz i północna pierzeja Placu Ratuszowego (zdjęcie z 1933r.)

Kamienica wzniesiona na początku XIX wieku, mieścił się tu m.in. dom zjazdów szlachty Ziemi Bielskiej, w okresie międzywojennym gimnazjum im. T. Kościuszki (do 1926r.), potem urząd pocztowy (zdjcie z 1933r.)

Budynek gimnazium im. T. Kościuszki (zdjęcie z 1933r.)

Nieistniejący już dworzec kolejowy sprzed wojny (zdjęcie z 1929r.)

Żołnierze niemieccy przed wejściem do budynku dworca kolejowego
podczas II wojny światowej

II wojna światowa zniszczyła miasto aż w 70 procentach. Ponowny rozwój rozpoczął się w latach sześćdziesiątych XX w. i trwa do dziś.